Moeten

Misschien ziet niemand het aan je. Je bent op tijd. Je reageert. Je doet wat nodig is. Mensen vinden je betrouwbaar. Fijn zelfs. En toch speelt er vanbinnen vaak een ander verhaal. Je hoofd loopt al vooruit op alles wat nog moet. Je dagen zitten vol, maar in je lijf voelt het leger dan je zou willen.

Dat is het lastige aan moeten: het ziet er vaak heel behoorlijk uit. Het draagt het jasje van verantwoordelijkheid, loyaliteit, behulpzaamheid en doorzetten. Daardoor duurt het vaak lang voor je merkt dat er iets scheef is gegroeid.

Moeten begint zelden als vijand. Het is vaak ooit helpend geweest. Maar wat ooit bescherming was, kan later een patroon worden waarin je jezelf langzaam verliest. Daarom is deze fase zo belangrijk. Niet om meteen alles om te gooien, maar om eerst te zien: ah, hier zit ik dus al een tijd.